Verhaal van Farida
Farida
Medewerker Thuiszorg
Tijdens een gesprek met haar decaan kwam de zorg ter sprake. Een carrière in de kraamzorg zag ze niet zitten, maar de brede opleiding MDGO-VP bleek een goede match.
"Tijdens die opleiding maakte ik kennis met verschillende kanten van de zorg: het ziekenhuis, de psychiatrie en de thuiszorg. Uiteindelijk ontdekte ik dat het contact met mensen mij het meeste trok."
Na haar opleiding werkte Farida onder andere in het Rode Kruis Ziekenhuis en jarenlang in de ouderenzorg in Wassenaar. Inmiddels werkt ze bijna negen jaar bij Stichting Eykenburg.
"Met pijn in mijn hart ben ik in Wassenaar weggegaan. Ik had het enorm naar mijn zin. Maar met jonge kinderen thuis werd de reistijd steeds lastiger. Bij Eykenburg vond ik opnieuw een plek waar ik met veel plezier mijn werk kan doen."
Eerst de mens, dan de zorg
Voor Farida draait zorg niet om lijstjes afwerken of zo snel mogelijk door naar de volgende cliënt.
"Ik zeg altijd: ik ben gast bij u thuis."
Volgens haar begint goede zorg met respect en begrip voor de situatie waarin iemand zich bevindt.
"Mensen moeten zich letterlijk blootgeven aan je. Dan vind ik dat je daar zorgvuldig en respectvol mee om moet gaan."
Om zich beter te kunnen verplaatsen in cliënten probeert ze regelmatig zelf te ervaren hoe het is om afhankelijk te zijn van anderen.
"Ik heb weleens in een tillift gezeten en steunkousen aangetrokken. Gewoon om te voelen hoe dat is. Natuurlijk kun je nooit helemaal ervaren wat iemand meemaakt, maar je kunt wel proberen je in te leven."
Dat inlevingsvermogen gebruikt ze iedere dag.
"Ik zeg vaak: ik kan me voorstellen dat dit moeilijk voor u is. Want als je ouder wordt, lever je steeds meer van je zelfstandigheid in. Daar mag best begrip voor zijn."
Écht aandacht voor mensen
Wat Farida het mooiste vindt aan de thuiszorg, is het persoonlijke contact.
"Je hebt één-op-één contact met mensen. Geen ruis eromheen. Je hebt echt tijd voor iemand."
Wanneer ze bij een cliënt binnenkomt, begint ze nooit direct gehaast aan haar werkzaamheden.
"Ik ga eerst even zitten. Ik laat me niet gek maken. Cliënten hoeven niet het gevoel te hebben dat ik alweer met één been buiten sta."
Juist die aandacht maakt volgens haar het verschil.
"Mensen voelen zich gezien. Ze merken dat er echt iemand voor hen is."
Soms zit goede zorg volgens Farida juist in de kleine dingen.
"Als iemand een keer geen zin heeft om te douchen, dan is dat ook goed. Iedereen heeft weleens een mindere dag. En op een warme zomerdag maak ik juist graag tijd vrij voor een verfrissende douche als iemand daar behoefte aan heeft. Je kijkt naar wat iemand op dat moment nodig heeft."
Als je alles uit handen neemt, gaan mensen in een soort ruststand. Dat willen we juist voorkomen.
Mensen zo lang mogelijk zichzelf laten zijn
Binnen de thuiszorg van Eykenburg speelt Reablement een belangrijke rol: ondersteunen waar nodig, maar cliënten vooral stimuleren om zelf actief te blijven.
"Wij nemen alleen de zorg over die iemand zelf niet meer kan doen."
Volgens Farida is eigen regie ontzettend belangrijk.
"Als je alles uit handen neemt, gaan mensen in een soort ruststand. Dat willen we juist voorkomen."
Daarom kijkt ze altijd naar wat iemand nog wél kan.
"Het gaat niet om wat wij willen, maar om wat iemand zelf nog graag wil en kan doen. Zo zorgen we ervoor dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis kunnen blijven wonen."
De ogen en oren van de wijk
Naast de dagelijkse zorg heeft Farida ook een belangrijke signalerende rol.
"Wij zijn de ogen en oren van de wijkverpleegkundigen."
Wanneer ze ergens binnenkomt, maakt ze automatisch een inschatting van de situatie.
"Ik maak eigenlijk altijd een soort scan. Hoe gaat het met iemand? Wat valt me op? Is er iets veranderd?"
Die signalen bespreekt ze met collega's, familieleden of andere betrokken zorgverleners.
"We hebben korte lijnen met familie, huisartsen en wijkverpleegkundigen. Samen proberen we ervoor te zorgen dat iemand de juiste ondersteuning krijgt."
Ook moeilijke gesprekken gaat ze niet uit de weg.
"Als ik merk dat iemand achteruitgaat, vraag ik soms of er al is nagedacht over een plan B. Niet omdat het direct nodig is, maar zodat iemand zelf keuzes kan maken over de toekomst."
Humor en verbinding
Ondanks de serieuze kant van haar werk wordt er ook veel gelachen.
"Eén keer kwam ik bij een mevrouw thuis. Ik deed mijn jas uit, zette mijn tas neer en wilde haar begroeten, maar ik zag niemand."
Na even zoeken bleek de cliënt zich verstopt te hebben in de badkamer.
"Ze wilde me laten schrikken. We hebben er ontzettend om gelachen."
Volgens Farida zijn juist die momenten bijzonder.
"Je bouwt een professionele band op met mensen. Je maakt samen van alles mee. Soms ken je cliënten en hun familie jarenlang. Dan deel je mooie momenten, maar ook moeilijke momenten."
Dat maakt de thuiszorg voor haar zo waardevol.
"Je bent niet alleen bezig met zorg. Je bent er ook gewoon als mens."
Vrijheid, vertrouwen en samenwerken
De vrijheid van het werk is voor Farida één van de grootste voordelen van de thuiszorg.
"Je bent zelfstandig onderweg, maar je staat er nooit alleen voor."
Op de fiets rijdt ze van cliënt naar cliënt door de wijk.
"Dat vind ik heerlijk. Even buiten zijn en vervolgens weer alle aandacht hebben voor de volgende cliënt."
Binnen het team helpen collega's elkaar waar nodig.
"We werken allemaal voor dezelfde organisatie. Als ik een keer ergens moet bijspringen, dan doe ik dat graag."
Ook de cultuur binnen Eykenburg spreekt haar aan.
"Er wordt veel rekening gehouden met je werk-privébalans. Onze teamleider denkt echt met ons mee. Je voelt dat er aandacht is voor medewerkers. Dat vind ik een enorme kracht van Eykenburg."
Loop gewoon eens een dag mee
Voor mensen die twijfelen over een baan in de thuiszorg heeft Farida een duidelijke boodschap.
"Als je houdt van persoonlijk contact, zelfstandig werken en écht iets voor mensen willen betekenen, dan is dit prachtig werk."
Volgens haar kun je het werk pas echt begrijpen als je het zelf ervaart.
"Loop gewoon eens een dag mee. Dan zie je hoeveel je voor iemand kunt betekenen."
En dat is precies waarom Farida na al die jaren nog steeds met plezier haar fiets opstapt.
"Als cliënten aan het einde van een bezoek zeggen: dankjewel, ik voel me fijn vandaag, dan is mijn dag geslaagd."
Gerelateerde verhalen
Mijn doofheid staat een goed gesprek niet in de weg
Je hebt niet te maken met een systeem, maar met mensen
Mensen hebben je nodig – dat geeft veel voldoening!